Ben bu yazımda ana fikir olarak tüketicide,tanıtımla zeytinyağı tüketme
isteği uyandırdıktan sonra kötü bir ürünle karşılaştırıp,tüketicinin,"Bu muymuş
zeytinyağı?" demesinin sektöre vereceği zarara vurgu yapmak istiyorum.
Kötülükten kastım da şu: çürük kokusuyapmak, düzgün
yıkanmamış zeytinlerde toprak kokusu kötü saklama ortamlarının etkileri
v.s...
Tekrar edecek olursak tüketicilerin kötü yağlarla karşılaşmasını
önlemeliyiz. Neden mi? Mesela hayatında hiç mango yememiş birine
şöyle faydalı böyle faydalı diye anlatsak,mutlaka aklında kalır..Ve bir gün
pazarda ya da manavda görür,alalım bakalım neymiş bu mango der de,şans bu ya
aldığı mango bozuk çıkarsa o adam bir daha mango yer mi?
Yoksa tabiî ki tanıtımla bilgilendirme yapacağız ve yapıyoruz da.. Benim dikkat
çekmek istediğim husu;reklâmını yaptığımız ürünün kalitesinde kuşkulara yer
bırakmamak ve Türk zeytinyağını alan herkesin o güveni hissedeceği ortamı tesis
etmenin gerekliliğine dikkat çekmektir. Tanıtımla bir kez ne olsa satılır,ancak
sürdürülebilir satışlar istiyorsak diye söylüyorum.
Yöresel festivaller konusunda kişisel görüşüm şudur. Geniş çaplı çalışmalar
muhakkak yapılmalıdır ama yöresel festivallerin de tanıtım amacı dışında
kendi içinde bir dinamiği vardır. Sergi alanlarını gezen halk bölgesinin
firmalarını ve ürünlerini yakından tanır. Zeytinci bir bölgede yaşayıp ta
sektörden olmayan bir kişi,etkileştiği dışarıdan insanlara bölge
zeytinciliği hakkında söyleyebileceği bir şeyler öğrenir. Etkinlikleri
izlemeye gelen medya mensupları aracılığıyla kentin ve yörenin ürünlerinin
marka değerini arttıracak detayların anlatılması imkânı sağlanır.
|
